Struktura podziału pracy (WBS)
Hierarchiczny podział projektu na podzadania aż po pojedyncze pakiety robocze, stanowiący podstawę planowania harmonogramu, kosztów i zasobów.
Struktura podziału pracy dzieli cały projekt krok po kroku na mniejsze, możliwe do ogarnięcia części: od faz projektu przez podzadania aż po pakiety robocze, najmniejszą jednostkę, którą można jeszcze w całości zaplanować, umieścić w harmonogramie i przypisać osobie odpowiedzialnej.
Ten podział daje pełny przegląd całkowitego zakresu projektu. Nic nie powinno pojawiać się dwukrotnie i nic nie powinno brakować; zasadę tę często podsumowuje się skrótem MECE: wzajemnie wykluczające się, łącznie wyczerpujące.
Na podstawie pakietów roboczych można następnie realistycznie oszacować harmonogramy, koszty i wymagane zasoby, ponieważ każdy pakiet jest wystarczająco mały, by dało się go z pewnością skalkulować. Struktura podziału pracy stanowi zatem podstawę harmonogramów, planów sieciowych i ostatecznie identyfikacji ścieżki krytycznej.
Przykład praktyczny
Przy wdrożeniu nowego systemu ERP firma dzieli swoją strukturę podziału pracy na podzadania: analiza wymagań, wybór systemu, migracja danych, szkolenia i uruchomienie. Migracja danych jest dalej dzielona na pakiety robocze, takie jak czyszczenie danych, import testowy i finalne przełączenie.
Jak pomaga Leanshift
Rzetelna struktura podziału pracy zmusza do rozłożenia dużego przedsięwzięcia na osiągalne kroki przed rozpoczęciem, ta sama postawa pomaga też przy usprawnianiu procesów krok po kroku.
Często zadawane pytania
Jak głęboko powinna sięgać struktura podziału pracy?
Na tyle głęboko, by każdy pakiet roboczy dało się jednoznacznie umieścić w harmonogramie, oszacować kosztowo i przypisać jednej osobie, często trzy do czterech poziomów.
Czy struktura podziału pracy jest zorganizowana według funkcji czy według fazy?
Obie formy są powszechne, podobnie jak formy mieszane; liczy się to, by wybrana struktura pozostała przejrzysta dla danego projektu.