การกำจัดความสูญเปล่า (Muda): 7 ประเภทและวิธีต่อสู้

ประเภทความสูญเปล่าเจ็ดประเภทของ Muda ซึ่งเดิมระบุในระบบการผลิต Toyota คือ: การผลิตเกิน การรอ การขนส่ง การประมวลผลเกิน สินค้าคงคลัง การเคลื่อนไหว และของเสีย ผู้ปฏิบัติบางคนเพิ่มความสูญเปล่าที่แปดคือศักยภาพมนุษย์ที่ไม่ได้ใช้ เพื่อยอมรับว่าการไม่ใช้ทักษะและความคิดของผู้คนก็เป็นรูปแบบหนึ่งของความสูญเปล่า รวมกันหมวดหมู่เหล่านี้ให้กรอบที่ครอบคลุมสำหรับการระบุกิจกรรมที่ไม่เพิ่มคุณค่า

ความสูญเปล่าทุกประเภทมีผลเดียวกัน: เพิ่มต้นทุน ขยาย lead time และใช้กำลังการผลิตโดยไม่เพิ่มคุณค่าที่ลูกค้าจะจ่าย ข้อมูลเชิงลึกที่สำคัญคือกระบวนการส่วนใหญ่มีความสูญเปล่ามากกว่างานที่เพิ่มคุณค่ามาก การศึกษาเวลาแสดงอย่างสม่ำเสมอว่าเวลาที่เพิ่มคุณค่าคิดเป็นเพียง 1-5% ของ lead time ทั้งหมดในการผลิต และน้อยกว่าในกระบวนการบริการและการบริหาร

การเรียนรู้ที่จะมองเห็นความสูญเปล่าต้องการการฝึกฝนและวินัย ความสูญเปล่ามักมองไม่เห็นเพราะมันกลายเป็นเรื่องปกติ -- เรายอมรับการรอ การค้นหา และการทำงานซ้ำเป็นส่วนหนึ่งของวิธีการทำงาน การเดินตรวจสอบความสูญเปล่าที่มีโครงสร้าง ที่ทีมสังเกตแต่ละขั้นตอนของกระบวนการอย่างเป็นระบบและจำแนกสิ่งที่พวกเขาเห็น เป็นหนึ่งในวิธีที่มีประสิทธิภาพสูงสุดในการพัฒนาความตระหนักในความสูญเปล่า

การผลิตเกินหมายถึงการผลิตมากกว่าที่ลูกค้าต้องการ เร็วกว่าที่ลูกค้าต้องการ หรือเร็วกว่าที่กระบวนการถัดไปสามารถรับได้ Taiichi Ohno เรียกการผลิตเกินว่าความสูญเปล่าที่แย่ที่สุดเพราะมันทำให้เกิดความสูญเปล่าอื่นๆ ส่วนใหญ่โดยตรง: สินค้าคงคลังส่วนเกิน การขนส่งเพิ่มเติม การเคลื่อนไหวมากขึ้น และของเสียที่ซ่อนอยู่ กลยุทธ์ใดๆ ที่ยอมรับการผลิตเกินจะประสบปัญหาในการกำจัดความสูญเปล่าในพื้นที่อื่น

ความสูญเปล่าสินค้าคงคลังรวมถึงวัตถุดิบ งานระหว่างผลิต และสินค้าสำเร็จรูปที่เกินกว่าที่จำเป็นเพื่อตอบสนองความต้องการปัจจุบัน สินค้าคงคลังผูกเงินสด ใช้พื้นที่ ต้องการการจัดการ และเสี่ยงต่อความล้าสมัย ที่สำคัญกว่านั้น ระดับสินค้าคงคลังสูงซ่อนปัญหา: ของเสียด้านคุณภาพถูกค้นพบช้า ปัญหาอุปกรณ์ถูกปกปิดด้วยสินค้าคงคลังสำรอง และปัญหาการไหลมองไม่เห็น

มาตรการตอบโต้สำหรับความสูญเปล่าทั้งสองคือระบบ pull ผลิตเฉพาะสิ่งที่กระบวนการถัดไปต้องการ เมื่อต้องการ ในปริมาณที่ต้องการ บัตร Kanban ระบบซุปเปอร์มาร์เก็ต และช่อง FIFO เป็นกลไกปฏิบัติสำหรับการนำ pull ไปใช้ การเปลี่ยนจาก push เป็น pull เป็นหนึ่งในการเปลี่ยนแปลงที่เปลี่ยนแปลงได้มากที่สุดที่การดำเนินงานการผลิตสามารถทำได้

ความสูญเปล่าจากการรอเกิดขึ้นเมื่อผู้คนหรือเครื่องจักรว่างเพราะรอวัสดุ ข้อมูล คำแนะนำ การอนุมัติ หรือกระบวนการก่อนหน้าให้เสร็จสิ้น ในการดำเนินงานส่วนใหญ่ การรอเป็นหมวดหมู่ความสูญเปล่าเดียวที่ใหญ่ที่สุดตามเวลา การทำแผนที่การไหลของงานและระบุตำแหน่งที่คิวก่อตัวคือขั้นตอนแรกในการลดเวลารอ

ความสูญเปล่าจากการขนส่งคือการเคลื่อนที่ที่ไม่จำเป็นของวัสดุระหว่างขั้นตอนกระบวนการ การขนส่งทุกครั้งคือต้นทุนที่ไม่มีคุณค่าเพิ่ม: ใช้เวลา ใช้พลังงาน เสี่ยงต่อความเสียหาย และต้องการโครงสร้างพื้นฐาน การออกแบบผังโรงงานใหม่เพื่อลดระยะทาง การวางกระบวนการที่เกี่ยวข้องไว้ด้วยกัน และการใช้การจัดเก็บ ณ จุดใช้งานลดความสูญเปล่าจากการขนส่งอย่างมาก

ความสูญเปล่าจากการเคลื่อนไหวคือการเคลื่อนที่ที่ไม่จำเป็นของผู้คน: การเดิน การเอื้อม การก้มตัว การค้นหา และการปรับ ไดอะแกรม spaghetti ที่ติดตามเส้นทางของพนักงานในช่วงกะมักเผยให้เห็นการเดินหลายกิโลเมตรที่ไม่จำเป็น การจัดระเบียบสถานที่ทำงานแบบ 5S การออกแบบสถานีงานที่เป็นมิตรต่อร่างกาย และการวางเครื่องมือและวัสดุในระยะเอื้อมคือมาตรการตอบโต้หลัก

การประมวลผลเกินหมายถึงการทำงานมากกว่าที่ลูกค้าต้องการหรือยินดีจ่าย ตัวอย่าง ได้แก่ ความคลาดเคลื่อนที่เข้มงวดกว่าที่จำเป็น การตรวจสอบซ้ำซ้อน เอกสารที่มากเกินไป และการตกแต่งพื้นผิวที่จะไม่มีใครเห็น การกำจัดการประมวลผลเกินต้องการการเข้าใจอย่างชัดเจนว่าลูกค้าให้คุณค่าอะไรและตั้งคำถามต่อมาตรฐานภายในที่ไม่เคยถูกตั้งคำถาม

ความสูญเปล่าจากของเสียรวมถึงเศษ การทำงานซ้ำ การส่งคืน และการเรียกร้องการรับประกัน -- ผลผลิตใดๆ ที่ไม่เป็นไปตามข้อกำหนดในครั้งแรก ต้นทุนของของเสียขยายเกินกว่าวัสดุและแรงงานที่ใช้ไป: รวมถึงเวลาที่ใช้ในการตรวจจับ วินิจฉัย และแก้ไขปัญหา บวกกับต้นทุนโอกาสของกำลังการผลิตที่ใช้ในการทำงานซ้ำแทนที่จะเป็นการผลิตที่ดี

การป้องกันถูกกว่าการตรวจจับเสมอ อุปกรณ์ป้องกันข้อผิดพลาด (Poka-Yoke) ทำให้เป็นไปไม่ได้ทางกายภาพที่จะทำข้อผิดพลาดบางอย่าง การควบคุมกระบวนการทางสถิติตรวจจับการเบี่ยงเบนก่อนที่จะผลิตของเสีย งานมาตรฐานทำให้แน่ใจว่าวิธีที่ดีที่สุดที่รู้จักถูกปฏิบัติตามอย่างสม่ำเสมอ รวมกันแนวทางเหล่านี้เปลี่ยนกลยุทธ์คุณภาพจากการจับของเสียเป็นการป้องกัน

การเดิน Muda (เรียกอีกอย่างว่าการเดินตรวจสอบความสูญเปล่าหรือ Gemba walk สำหรับความสูญเปล่า) คือการออกกำลังกายสังเกตที่มีโครงสร้างซึ่งทีมเดินผ่านกระบวนการ สังเกตแต่ละขั้นตอน และจำแนกทุกอย่างที่พวกเขาเห็นเป็นการเพิ่มคุณค่า การไม่เพิ่มคุณค่าที่จำเป็น หรือความสูญเปล่าล้วนๆ การเดินควรทำด้วยรายการตรวจสอบที่กระตุ้นให้ผู้สังเกตมองหาความสูญเปล่าทั้งเจ็ดประเภทในทุกขั้นตอน

เอกสารมีความสำคัญ สำหรับความสูญเปล่าแต่ละอย่างที่สังเกตพบ บันทึกประเภท ตำแหน่ง ขนาดโดยประมาณ และมาตรการตอบโต้ที่เป็นไปได้ ถ่ายภาพหรือวิดีโอความสูญเปล่าที่เป็นไปได้ -- หลักฐานภาพมีความน่าเชื่อถือมากกว่าคำอธิบายเป็นลายลักษณ์อักษร จัดลำดับความสำคัญของผลการค้นพบโดยใช้เมทริกซ์ผลกระทบ-ความพยายามที่เรียบง่าย: จัดการรายการที่มีผลกระทบสูงและความพยายามต่ำก่อน

การรักษาการกำจัดความสูญเปล่าต้องการการทำให้เป็นการปฏิบัติปกติ ไม่ใช่กิจกรรมครั้งเดียว กำหนดตารางการเดิน Muda รายสัปดาห์หรือสองสัปดาห์ สลับพื้นที่ที่ครอบคลุม และติดตามความคืบหน้าในการกำจัดบนกระดานที่มองเห็นได้ เครื่องมือวิเคราะห์ Muda ดิจิทัลสามารถปรับปรุงกระบวนการนี้โดยให้รายการตรวจสอบที่มีโครงสร้าง การจำแนกหมวดหมู่อัตโนมัติ การติดตามแนวโน้ม และการมองเห็นทั่วทั้งทีมของความคืบหน้าการปรับปรุง