Scrum

Scrum to zwinna rama do rozwijania i zarządzania złożonymi produktami, pierwotnie ukształtowana w wytwarzaniu oprogramowania, a obecnie stosowana w wielu branżach. Opiera się na idei empirycznej kontroli procesu: zamiast planować zadanie od początku do końca z góry, zespół pracuje w krótkich, stałych ramach czasowych zwanych sprintami, trwających zwykle od jednego do czterech tygodni. Każdy sprint kończy się użytecznym przyrostem pracy, co tworzy przestrzeń na feedback i pozwala zespołowi dostosować kolejne kroki. To połączenie przejrzystości, inspekcji i adaptacji sprawia, że Scrum dobrze sprawdza się w pracy, w której wymagania są niepewne lub mogą się zmienić.

Scrum wyznacza trzy stałe role. Product owner odpowiada za wartość produktu i prowadzi backlog produktu, czyli uporządkowaną według priorytetów listę wszystkiego, co trzeba zrobić. Scrum master dba, by zespół pracował zgodnie z ramami, usuwa przeszkody i ułatwia współpracę, nie przydzielając zadań bezpośrednio. Zespół deweloperski samodzielnie planuje i wykonuje pracę. Cztery powtarzające się wydarzenia nadają strukturę każdemu sprintowi: planowanie sprintu na początku, daily scrum do szybkiego wyrównania, przegląd sprintu, by pokazać, co powstało, oraz retrospektywa sprintu, by poprawić sposób współpracy zespołu.

Scrum sprawdza się najlepiej w zadaniach, w których zakres lub rozwiązanie nie są w pełni jasne na starcie, na przykład w rozwoju produktu lub złożonych projektach z wieloma interesariuszami. Różni się od Kanbanu stałymi ramami czasowymi i zdefiniowanymi rolami, podczas gdy Kanban bardziej opiera się na ciągłym przepływie bez ustalonych iteracji. W porównaniu z klasycznym planowaniem kaskadowym jego zaletą jest regularna inspekcja: błędne oceny wychodzą na jaw wcześnie, a nie dopiero pod koniec projektu. W praktyce Scrum zawodzi zwykle nie z powodu samej ramy, lecz z powodu jej połowicznego wdrażania, na przykład gdy pomija się retrospektywy lub zaniedbuje backlog.